کاکتوس و من

طبقه بندی موضوعی

چاره‌یی نیست، دل غم دارد

دوشنبه, ۲۰ فروردين ۱۳۹۷، ۰۸:۲۶ ق.ظ

با حرف‌هایی که این چند روز از دوستان دور و نزدیک شنیدم گویا این موضوع "از دست دادن انگیزه" پدیده‌ای واگیر است. تقریبا بازه‌ی سنی وسیعی را هم در بر می‌گیرد. یعنی نوجوانان تا پدر و مادرانمان دچار این بی‌انگیزگی شده‌اند که خب مانند تمامی مسائل اجتماعی نیاز به تحلیل دارد و عوامل زیادی در آن دخالت دارند. ذهن منِ مهندس صنایع که همیشه کار تحلیل سیستم از وظایف جدانشدنی‌مان هست به سمت و سوی تحلیل محیط بیرونی و درونی، گرایش پیدا کرد اما عجیب یاد خاطره‌یی افتادم.
سال سوم دانشگاه بودیم، برای پروژه درس تحلیل سیستم‌ها موضوع "فرار مغزها" را انتخاب کردیم. شاید دلیلش این بود راهی برای ماندن پیدا کنیم. یا حتی حداقل خودمان را قانع کنیم که بمانیم می‌شود همه چیز را آباد کرد. تصمیم‌مان هم به نرفتن شد. همه آن جمع حداقل خودمان را قانع کردیم و به نتایج جالبی رسیدیم! 

دو سال بعد یعنی امسال، 6 نفر از دوستانم مهاجرت کردند. و من نیز ذهنم برای یادآوری آن دلایل لعنتی برای ماندن، هیچ یاری نمی‌دهد!

  • هلیا استاد

روز نوشت

روزنوشت

نظرات (۱)

  • منتظر اتفاقات خوب (حورا)
  • هدف خیلی مهمه! اینکه بدونیم چی می خواهیم؟ واسه چی می خواهیم؟ و چجوری باید بهش برسیم!؟
    یه استادی داریم که میگه رفتن که آسونه! اصل اینه بتونی بمونی و سعی کنی درست کنی!
    پاسخ:
    همیشه یه جایی ته دلم میخوام یه بمونم و درست کنم ولی خب میدونی یه وقتایی آدم میترسه که چیزی درست نشه و تو از جوونیت بمونی
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی